Tijdens het Codarts Research Festival 2022 hield ze de lezing ‘What the Ears Can See: Using musical parameters to observe cognitive functioning in stroke rehabilitants’ (‘Wat onze oren kunnen zien: het toepassen van muzikale parameters bij het vaststellen van cognitieve functies bij mensen die van een beroerte herstellen’). “Het gemeenschapsgevoel bij de masteropleiding was iets unieks.” De in Hongarije geboren Rita Kárpáti is een in Nederland werkzame musicus, muziekpedagoog en muziektherapeut. Ze studeerde af in 2021 op een masterscriptie over op muziek gebaseerde klinische observatie van het cognitief functioneren van patiënten na een beroerte. Op dit moment doet ze klinisch werk met cliënten die te maken hebben met niet-aangeboren hersenletsel of die lijden aan Korsakovsyndroom. Ook bestudeert, presenteert en schrijft ze over onderwerpen die te maken hebben met geheugen, cognitie en de klinische toepassing van muziek. Tijdens het Codarts Research Festival 2022, op 17 maart, hield Rita de lezing ‘What the Ears Can See: Using musical parameters to observe cognitive functioning in stroke rehabilitants’ (‘Wat onze oren kunnen zien: het toepassen van muzikale parameters bij het vaststellen van cognitieve functies bij mensen die van een beroerte herstellen’). Afgelopen september gaf ze een iets langere versie van dezelfde presentatie op de Open Research Day van de Master of Arts Therapies (MAT). Rita: “Dat was in feite een ‘samenvatting’ van hoe mijn masterscriptie tot stand is gekomen, voor de huidige lichting MAT-studenten. Omdat die door iedereen positief was ervaren, heeft de opleiding me gevraagd om het nog een keer te doen tijdens het Codarts Research Festival. Ik zei maar al te graag ‘ja’, want dit was eigenlijk mijn eerste presentatie in de context van een professioneel georganiseerde, multidisciplinaire conferentie; een geweldige oefening voor soortgelijke gelegenheden in de toekomst!” Dualiteit tussen observeren en beïnvloeden Het onderwerp dat Rita voor haar scriptie en de daaropvolgende presentaties koos, gaat over hoe ervaren muziektherapeuten het medium muziek gebruiken om de cognitie te observeren van cliënten die herstellen van een beroerte (of van een CVA, een cerebrovasculaire aandoening, zoals de medisch correcte term luidt). Rita: “Het interessante aan deze studie was dat de data afkomstig waren van negen muziektherapeuten verspreid over drie continenten. Het enige wat ze gemeen hadden, was dat ze met een vergelijkbare groep cliënten werkten. Uit de analyse bleek dat deze professionals enkele duidelijk omlijnde, op muziek gebaseerde strategieën hadden voor het aanspreken en triggeren van cognitieve functies bij hun cliënten, maar dat ze het – vreemd genoeg – bijna nooit hadden over de muziek van hun cliënten en wat die kon zeggen over cognitieve gezondheid. Daarom besloot ik me te verdiepen in deze dualiteit tussen observeren en beïnvloeden en in de vraag waar muziek wellicht een rol kon spelen tussen beide uitersten.” Het aanleren van interventies en trucjes Zoals bij zoveel gebieden in de klinische gezondheidszorg moet je muziektherapie in de praktijk leren, vertelt Rita. “Voordat ik vier jaar geleden aan mijn studie begon, had ik de naïeve gedachte dat de opleiding mij interventies en trucjes zou aanleren die ik dan rechtstreeks kon terugvertalen naar echte situaties op de werkplek. Nu weet ik dat de opleiding er eerder op gericht is je een theoretische achtergrond te verschaffen en onderzoeksvaardigheden bij te brengen die je nodig hebt bij het uitoefenen van je beroep. En, in nog veel grotere mate, je psychologisch voor te bereiden door van je te eisen dat je jezelf voortdurend ontwikkelt en evalueert. Dat emotionele aspect begon ik pas te waarderen toen ik tijdens mijn klinische stage voor het eerst met de ‘frontlinie’ te maken kreeg.” Het gemeenschapsgevoel bij de masteropleiding was overigens iets unieks, zegt Rita. “En dat is het nog steeds, een heel jaar na mijn afstuderen. Bij eerdere studies had ik nooit zo’n hoge mate van samenwerking, wederzijdse steun en vertrouwen meegemaakt. Iets in de inhoud en de structuur van de opleiding bevorderde dat, hoewel ik er nog steeds niet echt de vinger op kan leggen.” Ik ben nog steeds nieuwsgierig naar het wezen van muziek Als muziektherapeut werkt Rita bij de Saffier Healthcare Group in Den Haag met twee groepen cliënten: mensen met het syndroom van Korsakov en mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Rita: “Ik gebruik dit eerste beroepsjaar om meer te leren over deze aandoeningen, hoe ik voor ernstig kwetsbare mensen moet zorgen en hoe ik zelf mentaal op de been blijf terwijl ik dat doe. Ik probeer regelmatig conferenties en workshops te volgen en ik heb me recentelijk ook aangesloten bij een intervisiegroep – met andere voormalige Codarts-studenten!” Naast het klinische werk wil Rita zich in de toekomst graag meer op research richten. “En me heel erg verdiepen in dit ogenschijnlijk beperkte niche-onderwerp, dat zich desalniettemin uitstrekt tot in andere disciplines, zoals systematische musicologie of neurowetenschappen. Ik ben nog steeds zo nieuwsgierig naar het wezen van muziek en naar mensen die muziek maken!” Heeft deze alumna nog een tip voor de huidige masterstudenten? Rita: “Persoonlijk zou ik zeggen: wees niet te bang om fouten te maken tijdens je klinische stage. Wat je leert van je meest beschamende ‘blunders’ blijft je het langste bij… Emoties zijn krachtige katalysators voor je geheugen. En ook: je begeleider is er niet voor niets.”
Na bestudering vooraf van de eerder ingeleverde positiebepalingen en examenopnames hebben de visitatiepanels tijdens deze dagen gesproken met (delegaties van) bestuur en management, studenten, docenten, alumni/werkveldvertegenwoordigers en examencommissie. Ook hebben beide opleidingen zichzelf kunnen laten zien in de vorm van een showcase met diverse optredens. Beide panels waren enthousiast over wat ze hebben gezien en gehoord en zullen adviseren de accreditaties weer met zes jaar te verlengen. Het voor beide opleidingen aangevraagde bijzonder kenmerk Interdisciplinariteit wordt door de panels gezien als een uitermate relevante ontwikkelingsrichting waarmee al een goed begin is gemaakt, maar die nog wel om verdere aanscherping en uitwerking vraagt. Ook hebben de opleidingen zeer bruikbare feedback gekregen: voor beide bachelors om extra te letten op de diversiteit van docententeams en studentenpopulatie, voor de bachelor Muziek daarnaast om aandacht te besteden aan de roostering, zorg te hebben voor de docenten (gesprekscyclus) en goed te kijken naar visie, cultuur en organisatiestructuur in hun onderlinge samenhang. Op beide dagen waren er bovendien expliciete en welgemeende complimenten voor het werk van de examencommissie.
Het Codarts Student Life programma richt zich op studentenwelzijn en het optimaliseren van de fysieke en mentale gezondheid van studenten in de podiumkunsten. Het team ontvangt 500.000 euro (derde prijs) voor het verder ontwikkelen van het programma. Codarts Student Life Het Student Life programma is gebaseerd op drie met elkaar verbonden pijlers: onderwijs, ondersteuning en onderzoek. Het programma bestaat uit onder meer een Health & Wellbeing curriculum, (para)medische screening en het monitoren van fysieke en mentale gezondheid, en voorziet in advies en begeleiding bij huisvesting, verzekering en fysieke en mentale klachten. Uniek aan het Student Life programma is dat de bovengenoemde pijlers geen losse entiteiten zijn, maar op geïntegreerde wijze samenwerken. Het onderwijsinitiatief resulteert in minder blessures, minder studie-uitval en verbetert het zelfregulerende vermogen van studenten. Met de unieke ‘Team Around The Artist’ aanpak wordt de student altijd centraal bijgestaan door het Performing Arts Health Centre, bestaande uit gezondheidsprofessionals met een achtergrond in podiumkunsten of topsport. De Nederlandse Hogeronderwijspremie De Nederlandse Hogeronderwijspremie is in het leven geroepen om de hoge kwaliteit van het onderwijs op universiteiten en hogescholen te onderschrijven en als waardering voor (docenten)teams die een topprestatie leveren. In 2021 mocht het team van de RASL-minor Re-imaging Tomorrow through Arts and Sciences een Hogeronderwijspremie t.w.v. 500.000 euro in ontvangst nemen. RASL is een samenwerking van Codarts Rotterdam, Erasmus Universiteit Rotterdam en Willem de Kooning Academie/Hogeschool Rotterdam.
De prestigieuze prijs voor aanstormend jazztalent werd ook dit jaar georganiseerd door kunsthogeschool Codarts Rotterdam, de Stichting Vrienden van Codarts en Nedspice. De presentatie van de finale was in handen van Maïmouna Rachels, De jury – Jasper Blom (docent, Conservatorium van Amsterdam), Anette von Eichel (docent, Universiteit voor Muziek en Dans Keulen), Sigrid Paans (Conservatorium Maastricht) en Linda Bloemhard (Codarts) – heeft aan het einde van de middag de winnaar bekendgemaakt. Eleutheria nam het tijdens de finale van de Erasmus Jazz Prijs in een volle Eduard Flipse Zaal van de Doelen op tegen FLIM, Andrew Moreno Trio en Ishtar Quartet. De jury was diep onder de indruk van de kwaliteit van alle acts. Maar de band, onder leiding van de Sloveense vocalist Teja Poljanšek, wist de jury voor zich te winnen door een indrukwekkende performance neer te zetten waarin zij op overtuigende wijze een verhaal wist te vertellen. Hoofdsponsor Nedspice heeft een bedrag ter waarde van €3.000 ter beschikking gesteld voor de winnaar, dit is bedoeld om jong jazztalent een zet te kunnen geven in de richting van het beroepscircuit van de internationale jazzscene. De prijs bleek in het verleden een geweldige opstap voor een aantal succesvolle jazzmusici, onder wie Jan van Duikeren, Bart Wirtz, Louk Boudesteijn, Rik Kraak en Stephanie Francke.
De prestigieuze prijs voor aanstormend jazztalent werd alweer voor de 25 e keer georganiseerd door Codarts Rotterdam, de Stichting Vrienden van Codarts en Nedspice. De prijs bleek in het verleden een geweldige opstap voor een aantal succesvolle jazzmusici, onder wie Jan van Duikeren, Bart Wirtz, Louk Boudesteijn, Rik Kraak en Stephanie Francke. De finale werd dit jaar gepresenteerd door voorzitter Joost Patočka en was te volgen via een livestream vanuit de Doelen. Samen met zijn band speelde Peter zijn eigen muziek: een combinatie van groovy jazz en traditionele Ghanese muziek. De Ghanese trompettist wist de vakjury (Susanne Abbuehl, Benjamin Herman en Yanick Hiwat) onder andere voor zich te winnen door het plezier dat hij uitstraalde tijdens het spelen. Daarnaast toonde hij natuurlijk leiderschap en wist hij goed te communiceren met zowel het publiek als de band. Peter zit pas in zijn eerste jaar van de bachelor Jazz bij Codarts en is volgens de jury een belofte voor de toekomst waar we veel van kunnen verwachten. Hoofdsponsor Nedspice heeft een bedrag ter waarde van €3.000 ter beschikking gesteld voor de winnaar, dit is bedoeld om jong jazztalent een zet te kunnen geven in de richting van het beroepscircuit van de internationale jazzscene.
De Keuzegids is een onafhankelijke consumentengids die de kwaliteit van alle opleidingen beoordeelt en vergelijkt. Opleidingen die 75 punten of hoger scoren mogen zich topopleiding noemen. De keuzegids wordt uitgegeven door het Centrum Hoger Onderwijs Informatie (C.H.O.I.). De beoordeling van de Keuzegids is gebaseerd op studentenoordelen (NSE 2022), studiesuccescijfers (Vereniging Hogescholen) en arbeidsmarktcijfers (Researchcentrum voor Onderzoek en Arbeidsmarkt).
Het hbo kunstonderwijs heeft met grote belangstelling het advies van de Raad voor Cultuur gelezen over sociale veiligheid binnen de culturele sector en het kunstonderwijs. De kunsthogescholen herkennen de door de Raad voor Cultuur geschetste problematiek en erkennen de rol die ze spelen om sociale veiligheid een integraal onderdeel te laten zijn in de ontwikkeling van de kunstenaars (en cultuurprofessionals) van de toekomst. Het hbo kunstonderwijs is blij dat de inspanningen die de kunsthogescholen gezamenlijk en ieder voor zich reeds leveren om de sociale veiligheid te borgen en te vergroten door de Raad voor Cultuur zijn opgemerkt. Tegelijkertijd zijn wij al volop bezig met het doorvoeren van veranderingen die aansluiten bij de bevindingen van de Raad. Wij vinden het belangrijk te benadrukken dat dit nooit klaar is en dat wij er als kunstonderwijs bewust en voortdurend aan blijven werken. De kunsthogescholen hebben veel werk gemaakt van het versterken van de structuren die grensoverschrijdend gedrag moeten tegengaan. Resultaat daarvan was onder andere de presentatie in mei 2021 door het hbo kunstonderwijs van de ‘Contouren Code Sociale Veiligheid’ aan toenmalig minister Van Engelshoven. Wij wijzen onze medewerkers en studenten actief op gedragscodes, zijn aan de slag met het beter zichtbaar maken van vertrouwenspersonen en klachtencommissies, scherpen reglementen aan en maken deze duidelijker vindbaar. De dialoog geeft openheid aan en alertheid voor sociale veiligheid. Aandacht hiervoor is een constante bij de kunsthogescholen. Uiteraard is de didactiek van het afbreken en het weer opbouwen van de kunststudent, zoals die in het verleden bij sommige hogescholen voorkwam, voor allen inmiddels onacceptabel; het mag geen plaats meer hebben in het moderne kunstonderwijs. Met trainingen op het gebied van didactiek en sociale veiligheid, doordringen we onze docenten, ook die met kleine aanstellingen, ervan dat grensoverschrijdend gedrag, (seksuele) intimidatie, agressie en geweld, pesten en discriminatie ontoelaatbaar zijn. Het onderwijsklimaat is veranderd: wij leiden een nieuwe generatie op waarbij we veel aandacht geven aan het bewustzijn van en het blijven aangeven van de eigen grenzen. Deze toekomstige kunstenaars en culturele professionals zijn de kritische cultuurveranderaars van morgen. Wij zien het advies van de Raad voor Cultuur als een aanmoediging om met nog meer nadruk door te gaan op de ingeslagen weg en de toekomstige generatie kunstenaars te blijven versterken op dit thema. Centraal daarin staan het vergroten van de didactische vaardigheden en het bevorderen van een cultuur waarin iedereen zich durft uit te spreken en men elkaar zal aanspreken. Alleen zo creëren we een veilige en inclusieve omgeving waar alle talenten tot volle bloei kunnen komen. De aanbevelingen die de Raad voor Cultuur doet nemen we zeer ter harte. De kunsthogescholen zullen en willen, gezamenlijk en individueel, een bijdrage leveren aan een veilige en inclusieve cultuursector. De gezamenlijke kunsthogescholen
Floore was van 1983 tot 1995 directeur van het Rotterdams Conservatorium en tot 1997 algemeen directeur van de Hogeschool voor Muziek en Theater Rotterdam (nu Codarts Rotterdam), waarvan het conservatorium deel uitmaakte. Floore werd opgeleid aan het Conservatorium van Amsterdam (1961-1966). Van 1966 tot 1983 was hij trompettist bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Na zijn tijd in Rotterdam werd Floore algemeen directeur van het Limburgs Symfonieorkest (1997-2009) en artistiek directeur van het Bangkok Symphony Orchestra (2009-2018). Tot zijn overlijden was hij als adviseur klassieke muziek verbonden aan Parkstad Limburg Theaters Heerlen (sinds 2007) en Stichting Schouwburg Cuijk (sinds 2013) en als artistiek adviseur aan het Royal Bangkok Symphony Orchestra (sinds 2018). Veel vernieuwingen bij het Rotterdams Conservatorium kwamen tot stand door persoonlijke contacten van Floore. Direct bij zijn aanstelling trok hij een aantal nieuwe docenten aan voor de afdeling Klassieke Muziek, om niveau en aanzien van het conservatorium ook internationaal te verbeteren. Onder hen waren violist Jean-Jacques Kantorow, altviolist Vladimir Mendelssohn, cellist Herre-Jan Stegenga, hoboïst Thomas Indermühle, fagottist Henk de Wit, klarinettist Walter Boeijkens, pianist Daniël Wayenberg en zangdocent Margreet Honig. Floore was de grondlegger van de afdeling Wereldmuziek. Voor de verschillende specialisaties benaderde hij Paco Peña (1985; Flamenco), Hariprasad Chaurasia (1987; Indiase Muziek), Laurens-Jan Hartong (1990; Latin) en Carel Kraayenhof (1993; Argentijnse Tango). Daarnaast had Floore grote belangstelling voor jong talent. Hij stond aan de wieg van een vooropleiding voor kinderen die nog regulier onderwijs volgden (‘Juniorenklas’). In samenwerking met de toenmalige Havo voor Muziek en Dans ontstond hieruit in 1992 het Jeugdorkest van het Rotterdams Conservatorium. Wilma Franchimon, voorzitter van het College van Bestuur van Codarts Rotterdam, maakte Floore mee toen zij Klassieke Zang studeerde aan het Rotterdams Conservatorium. “Ik heb hem ervaren als een betrokken, aimabele man. Hij was geïnteresseerd in wat je deed. Toen bekend werd dat ik als alumna collegevoorzitter werd, kreeg ik een enthousiaste e-mail van hem met felicitaties. Hij was trots. Geregeld nam hij nog contact op. Dat heb ik zeer gewaardeerd. Het voelt nu alsof er een hoofdstuk wordt afgesloten. Dat raakt niet alleen mij, maar ook de studenten van toen die hier nu docent zijn.” Met dank aan Erica de Wijs.
De vierde editie van De Kunst van het Ontwerpen werd georganiseerd door de Willem de Kooning Academie en Codarts Rotterdam onder leiding van het Kunstvak Docenten Overleg (KVDO). Het doel van de competitie is de bijzondere expertise van toekomstige kunstdocenten als educatief ontwerp zichtbaar maken. Studenten Kunsteducatie van opleidingen door het hele land kregen de mogelijkheid om hun educatieve kunstontwerp in te zenden. Dit jaar hebben maarliefst 45 studenten dat gedaan waarna de jury onder leiding van Sanne Scholten (directeur LKCA) de aanmeldingen heeft beoordeeld. De juryleden waren erg te spreken over het niveau van de aanmeldingen. Er is in de aanmeldingen een duidelijke switch te zien van alleen kunst voor ‘leuke dingen doen’ naar kunst om impact en verschil te maken. Uiteindelijk hebben zij 11 studenten genomineerd: 8 bachelorstudenten en 3 masterstudenten. Dat de masterstudenten dit jaar mee mochten dingen in een aparte categorie was nieuw. Alle genomineerden kregen de kans om op 30 september in de theaterzaal van Codarts voor de jury, een live publiek en publiek via de livestream hun ontwerp te pitchen. De middag bestond verder uit een inspirerende keynote, inclusief prachtige danssolo, van Amira al Rawi en werd begeleid door een band bestaande uit studenten van de bachelor Docent Muziek van Codarts. Daarbij praatte Jessica dos Reis de middag aan elkaar en stelde als moderator kritische vragen aan de genomineerden. De pitches van de genomineerden waren zeer afwisselend en uiteenlopend, maar uiteindelijk konden er maar 2 tot winnaars worden uitgeroepen. De prijs voor bachelorstudenten werd gewonnen door Sarah de Koning, Romy Zwart, Roene Licht en Jorah Terwisscha van Scheltinga voor het ontwerpplan ' Schat waar gaan we heen ' van Studenten van de Breitner Academie aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, richting docent beeldende kunst en vormgeving. Volgens de jury is dit een ontwerpplan dat volledig af is met een aantrekkelijke website en een zeer goed ontwerp. " Daarbij gaat het over een community die momenteel veel invloed heeft over heel de wereld. Bovendien hebben jullie de durf om in te gaan op een ongemakkelijk thema dat uit de community zelf komt. Daardoor kun je met dit ontwerpplan ook veel impact maken. Tenslotte is het overdraagbaar en heel breed inzetbaar voor verschillende doelgroepen. " Na een heel spannende stemming, waarbij ze gelijk op leken te gaan met meerdere andere genomineerden, wonnen zij ook de publieksprijs. De prijs voor masterstudenten werd gewonnen door het ontwerpplan ' Aangeraakt ' van Lotte Haasse en Clara Peeters, studenten van de Master Kunsteducatie aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Clara kon niet aanwezig zijn bij de prijsuitreiking vanwege haar zwangerschap, vandaar dat zij niet op de foto staat. Naar oordeel van de jury is dit een prachtig duurzaam ontwerpplan, waarbij de focus ligt op de mogelijkheden in plaats van de beperkingen. " Het gaat om een bijzondere doelgroep, waar tot nu toe nog geen aanmeldingen voor zijn ingediend. Mooi dat het lichaam wordt ingezet en dat het niet alleen voor jezelf is, maar ook voor je omgeving. Daarbij is het nagesprek heel sterk. Niet enkel een performance, maar juist ook een reflectiemoment. Tenslotte is het mooi en knap dat jullie dit in opdracht hebben gedaan. " Clara en Lotte wisten ook de publieksprijs te bemachtigen. De Kunst van het Ontwerpen was een indrukwekkende, inspirerende en prikkelende middag, waarbij kunsteducatie in de breedste zin is gepresenteerd door de genomineerden. We kijken uit naar de volgende editie in 2023! Lees hier het volledige juryrapport.
Muziek van Teja Poljanšek en Eleutheria past niet in een hokje Teja Poljanšek en haar band Eleutheria wonnen in april de Erasmus Jazz Prijs 2022. Voor Teja was het een bevestiging van de groei die ze doormaakte sinds ze in 2018 begon aan de jazzopleiding bij Codarts. “De afgelopen twee jaar zijn we met de band een bepaalde richting ingeslagen. Het is mooi als je daar waardering voor krijgt van de jury en het publiek.” Teja kwam vier jaar geleden vanuit haar geboorteland Slovenië naar Rotterdam. “Een bekende Sloveense zangeres studeerde ook bij Codarts”, vertelt ze. “Sinds de middelbare school speelde ik ook met het idee. Dat zou leuk zijn. Maar tegelijkertijd ook spannend, in het buitenland en ver van huis.” Niettemin besloot ze een poging te wagen. Ze stuurde video’s van drie songs in en mocht op auditie komen. Dat ging zo goed dat ze werd aangenomen. Muzikale wortels “Ik ben van kinds af al met muziek bezig”, vertelt ze. “Ik kom uit een muzikaal gezin; mijn oudere broer en zus zijn beide professioneel muzikant en we speelden al jong samen.” Toen ze 6 was, begon ze met accordeonlessen. Vanaf haar 10e volgde ze ook zanglessen. Ze zong in koren en zanggroepen, vooral pop- en folkmuziek en Sloveense muziek. Jazzmuziek kwam pas relatief laat haar wereld binnen, aan het einde van de middelbare school. “Toen ik in aanraking kwam met jazz, intrigeerden de harmonische en ritmische concepten me”, zegt Teja. “Het duurde even voordat ik het op waarde wist te schatten. Het genre geeft je als zanger veel vrijheid, zowel ritmisch als harmonisch. Ik vond het geweldig om de grote zangeressen uit de jazz te horen, zoals Ella Fitzgerald, Shirley Horn, Sarah Vaughan en Nancy Wilson. Maar ik hou ook van zangeressen van nu, zoals Yebba. Dat is wel niet strictly jazz, maar haar muziek heeft wel veel jazzinvloeden.” Nieuwe opties Inmiddels zit Teja in haar laatste jaar van de opleiding. Wie op YouTube de video’s bekijkt van haar auditie in 2018 en een optreden met haar band Eleutheria in september 2021 ziet dat ze de afgelopen jaren een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt, zowel in haar zang als in de presentatie. “Mijn horizon is enorm verbreed”, zegt ze hier zelf over. “Ik heb andere soorten muziek leren kennen, met veel andere muzikanten samengespeeld. Nieuwe opties ontdekt.” In haar derde jaar op Codarts heeft ze voor een project een band geformeerd om eigen materiaal mee te spelen. Bassist Mees Booden en drummer Ap Verhoeven had ze leren kennen in haar eerste jaar op de opleiding. Pianiste Miran Noh was een jaar eerder aan haar opleiding begonnen. Ze ontmoetten elkaar toen ze samen in een ensemble speelden, en later kwamen ze elkaar vaker tegen bij gemeenschappelijke vrienden. Miran was de voor de hand liggende keuze toen Teja haar band formeerde. Ingewikkelde zangpartijen “Het is speciaal om met Teja in Eleutheria te zitten”, zegt Miran. “Haar muziek is moeilijk in een hokje te plaatsen. Het is niet traditioneel, een soort van modern, soms dissonant, dan weer groovy. Ze daagt zichzelf steeds uit met ingewikkelde zangpartijen. Ze komt vaak binnen met materiaal op papier. Onze uitdaging is om daar passende begeleiding bij te bedenken en te spelen. We hebben alle vier de ruimte om ons muzikaal te uiten en ideeën in te brengen.” Behalve muzikaal kunnen de vier bandleden ook persoonlijk goed met elkaar opschieten. Afgelopen jaar is de complete band naar Teja’s geboorteland geweest en het plan is om dat dit jaar te herhalen. Uiteraard proberen de muzikanten in Slovenië ook een aantal optredens te regelen. Op de goede weg De Erasmus Jazz Prijs 2022 was een voorlopig hoogtepunt voor Teja en de andere bandleden. “In 2020 en 2021 hebben we vanwege corona weinig gespeeld”, zegt Teja. “We hebben wel hard gewerkt aan nieuw repertoire. De competitie was een manier om het uit te proberen voor publiek. Als het dan aanslaat, weet je dat je op de goede weg zit. Het motiveert enorm.” Miran: “In 2021 had ik met mijn eigen band de finale gehaald. Om nu met Teja de prijs ook te winnen, is heerlijk. Behalve erkenning levert de onderscheiding ook andere voordelen op. “De deuren gaan gemakkelijker open”, zegt Teja. “We gaan bijvoorbeeld een album maken en krijgen meer optredens. We staan bijvoorbeeld op 29 mei op Jazz in Crooswijk en we spelen in juli op het Codarts Talent Stage tijdens het NN North Sea Jazz Festival. De komende tijd hoop ik veel op te treden en samen met de band nieuwe muziek te maken
