John Koster is een ervaren toezichthouder in de publieke en culturele sector. Hij is lid geweest van verschillende raden van toezicht, onder meer van het Havenmuseum Rotterdam en de Stichting Muziekonderwijs Zuidplas. Als bedrijfseconoom en organisatieadviseur houdt hij zich vooral bezig met financiële en strategische onderwerpen. Naast zijn loopbaan als consultant heeft hij altijd lesgegeven in bedrijfskundige vakken. Hij was jarenlang parttime hoogleraar aan Nyenrode en is nog steeds docent aan de commissarissenopleiding van de Erasmus Universiteit. “Ik vind het een fantastische eer om mijn kennis en expertise te kunnen inzetten bij zo’n geweldige hogeschool als Codarts, die een enorme reputatie heeft opgebouwd, nationaal en internationaal. Ik zie ernaar uit samen te werken met de bestuurder en de collega’s van de raad. Om gezamenlijk met onze topdocenten en -staf Codarts door de transitieperiode te loodsen, de organisatie gereed te maken voor de toekomst, kansen te pakken en impact te maken als topinstituut in de culturele wereld.”
Hans studeerde orgel bij Andre Verwoerd en kerkmuziek bij Barend Schuurman. Van 1994 tot aan zijn pensionering in 2016 was Hans docent Liturgiek, onderdeel van de opleiding Kerkmuziek bij Codarts. Oud-Codartsdocent Arie Hoek over Hans: "Vrienden, oud-studenten en collega’s herinneren zich Hans als een bevlogen musicus en betrokken mens. Moge hij rusten in vrede."
De drie jonge dansers hebben afgelopen zaterdag (10 april) in Den Haag auditie gedaan voor een beurs van Stichting Dansersfonds ’97. Ze zijn nu niet alleen een hele ervaring rijker, maar ieder ook maar liefst € 2.000, zo kregen ze vanmiddag (13 april) te horen. Dat mooie bedrag kunnen ze besteden aan hun verdere dansopleiding, bijvoorbeeld het volgen van een zomercursus in het buitenland. En daar zijn ze superblij mee!
Voor derdejaars vioolstudent Maggie Burns was het Martha Graham project in april een ervaring die ze niet snel zal vergeten. In dit bijzondere interdisciplinaire project werkten studenten van het Codarts Symphony Orchestra samen met studenten van de bacheloropleiding Dans van Codarts aan een gezamenlijke productie in Theater Zuidplein. "Je kon de spanning in de zaal voelen vlak voordat we begonnen," vertelt Maggie. "Met één beweging van de baton stapten we samen een andere wereld binnen – een wereld van passie, energie en verbinding." Het project bracht musici en dansers intensief samen rondom het werk en gedachtegoed van choreograaf Martha Graham. Tijdens een gezamenlijke kick-off nam danscoach Mario Camacho de studenten mee in de wereld achter de choreografieën en ontstond er direct ruimte voor ontmoeting en uitwisseling tussen beide disciplines. Onder leiding van dirigent Sander Teepen werkte het Codarts Symphony Orchestra in de weken daarna aan een veelzijdig programma, waaronder Sibelius’ Symfonie nr. 7. Een bijzonder hoogtepunt was de uitvoering van dit werk in Het Concertgebouw. Voor Maggie waren vooral de repetities met de dansers indrukwekkend. "Tijdens het samenspelen leerden we elke beweging en elke ademhaling van de dansers aanvoelen. Die verbinding zorgde ervoor dat alles veranderde. Het voelde alsof muziek en dans echt één werden." Volgens Maggie zit juist daarin de kracht van het project: de intense samenwerking tussen kunstenaars uit verschillende disciplines. "De verbinding die ik heb gevoeld met medestudenten tijdens dit project is heel bijzonder. Het zijn momenten die je altijd bijblijven." Met projecten als deze stimuleert Codarts studenten om over de grenzen van hun eigen discipline heen samen te werken en elkaar artistiek te inspireren.
Isaiah en Sarah ontvingen de prijs voor hun duet MEGASTRUCTURE. De prijs, een bedrag van 100.000 euro en daarmee de grootste dansprijs voor jonge choreografen van duetten, werd dit jaar voor de vijfde keer uitgereikt. Isaiah studeerde in 2021 af aan de bachelor Dans van Codarts. 'MEGASTRUCTURE is een krachtige en gedurfde voorstelling', aldus het juryrapport. ‘Het fantastische gebruik van de ruimte en de humor zorgen voor een boeiende en meeslepende ervaring. Met MEGASTRUCTURE creëren de choreografen een intrigerende compositie en de keuze om geen muziek te gebruiken is dapper en boeiend. Wat verrast en nieuwsgierig maakt, is de theatraliteit van het stuk. Het vertrouwen en de authenticiteit maakten het tot een werkelijk opmerkelijke en moedige uitvoering.’ Verder wonnen Codarts Dans alumni Borna Babić en Eliana Stragapede de Codarts Rotterdam partnership award met hun duet AMAE. Volgend seizoen gaan ze met studenten van de Bachelor Dans werken aan een choreografie voor de Talent On The Move Tour 2024.
Vandaag zijn ze beiden docent bij Global Musics. Lilian geeft Braziliaanse zang bij Caribbean and South American Music. Mutlu doceert Anatolische en Koerdische tradities bij Maqam and Modal Cultures along the Silk Roads. Hoe zij muziek van thuis hebben meegekregen, zie je terug in hoe ze hun lessen vormgeven. Muziek leer je niet aan de hand van regels maar door haar te ervaren, te leven – daar zijn beiden van overtuigd. En daarbij is één ding onmisbaar: het verhaal. "Als je wilt dat een student een diepe verbinding met de muziek voelt, moet je altijd het verhaal vertellen", legt Mutlu uit. "Wie heeft het geschreven? En vooral: waarom?" Lilian geeft een concreet voorbeeld: in sommige Braziliaanse tradities klinkt een melodie vrolijk, terwijl de tekst over verlies of de dood gaat. “Dan zing je haar met een grote glimlach, terwijl je eigenlijk over iets verdrietigs zingt.” Muziek puur vanuit gevoel Precies die combinatie - verhaal en context - staat centraal in het vernieuwde curriculum van Global Musics. Toen Lilian en Mutlu vijftien jaar geleden bij Codarts begonnen, was dat nog niet vanzelfsprekend. “We moeten niet vergeten dat we in Europa zijn”, zegt Lilian. “Hier gelden bepaalde standaarden. Veel dingen moeten gemeten worden: noten, ritme, techniek.” Maar de behoefte om muziek te maken en te voelen kun je niet meten. “Dat zit in je hart." Mutlu kent dat van dichtbij. Zijn vader kan niet goed lezen of schrijven, maar maakt muziek puur vanuit gevoel. “Hij weet niets van noten of bladmuziek, maar hij speelt, zingt en stemt de bağlama als de beste.” Muziek maken mét mensen "In Brazilië is performance geen bewijs van wat je hebt geleerd”, gaat Lilian verder. “Je performt omdat het je leven is - wie je bent. Je bevestigt je identiteit ermee. En die performance nodigt de ander uit om mee te doen.” Ze noemt de roda de samba als voorbeeld. In deze traditionele samenzang is er geen podium. Mensen zingen en spelen rond een grote tafel en iedereen doet mee. “Zo stond ik eens naast een vrouw die heel vals schreeuwde in mijn oor. Maar we zongen samen en dat was het mooiste.” Als die ervaring binnen vaste kaders moet passen, verandert er iets. “Dan overheerst het oordeel. En dan verlies je de spontaniteit en het plezier.” Luisteren, niet lezen Mutlu herkent de spanning die vaste kaders kunnen geven. Voor hem namen ze de vorm aan van de partituur. Traditionele muziek uitleggen via een geschreven notenblad bleek niet te werken. “Een partituur kan de kleine nuances van deze muziek niet vastleggen”, zegt hij. “Zoals ornamenten of glissando's - vloeiende overgangen tussen noten. Die moet je horen, niet lezen." Dus besloot hij het anders te doen: eerst luisteren, dan herhalen. Zonder partituur. Hij herinnert zich het moment dat hij die voor het eerst achterwege liet in zijn les. "Vandaag geen partituur”, zei hij tegen zijn student. “Ik speel, geef de maatsoort, jij luistert en herhaalt. Verder niets.” Het werkte. Ze speelden een heel stuk door in één les, iets wat normaal niet lukte. "Zo moeten we doorgaan”, zei de student. Muziek in je huid Ook Lilian ontwikkelde haar eigen aanpak. Lang voordat het curriculum veranderde, zocht ze voor elke stijl die ze behandelde de geschiedenis en context erbij en maakte die toegankelijk met tekst, vertaling en video. Haar doel: studenten zo diep in de muziek te betrekken dat ze haar van buiten en van binnen leren kennen. “Je laat het pas los als je voelt dat het in je huid is gekomen.” Wat er verandert als je het begrijpt Wat jarenlang aan de randen van World Music bestond, staat nu centraal in Global Musics. En beide docenten zijn ervan overtuigd: het is uniek. "Om een student zo te laten leren, met dit niveau van verdieping en informatie – dat heb ik nergens anders gezien”, zegt Lilian. “Ook niet in Anatolië”, voegt Mutlu toe. “Daar hebben ze de culturele kennis wel, maar zetten die niet in.” Global Musics maakt een fundamenteel verschil bij studenten, gelooft hij. "Je ziet aan hun gezicht dat ze denken: ja! Het lukt me om deze muziek echt te spelen." Lilian vult aan: “Bij een opleiding als deze word je van alle kanten uitgedaagd. Je komt oog in oog met de wereld en dat zijn meerdere werelden. Maar als je bereid bent om veel te leren - niet alleen de muziek, maar alles erachter - kun je enorm groeien. Dan word je nog beter dan wij. En dat vind ik het mooiste om te zien."
Met deze toekenning wordt bevestigd dat muzikale diversiteit niet alleen een inhoudelijk thema is binnen de opleiding, maar structureel is verankerd in de opzet en uitvoering van het curriculum. Het visitatiepanel stelt vast dat Codarts een geïntegreerde masteropleiding aanbiedt waarin Klassieke Muziek, Jazz, Pop en Global Musics samenkomen binnen één leeromgeving. Deze studierichtingen functioneren niet als afzonderlijke trajecten, maar zijn inhoudelijk met elkaar verbonden en dragen gezamenlijk bij aan de artistieke ontwikkeling van studenten. Volgens het panel onderscheidt Codarts zich door de manier waarop deze diversiteit is ingebed in het onderwijs: niet als aanvullend programma of projectmatige invulling, maar als uitgangspunt voor het gehele curriculum, de leerresultaten en de toetsing. In het bijzonder wordt de positie van Global Musics genoemd als volwaardig en inhoudelijk versterkt onderdeel van de opleiding. Het internationale karakter van de studentenpopulatie en de samenwerking tussen verschillende muzikale achtergronden versterken deze leeromgeving, waarin studenten worden gestimuleerd zich te bewegen tussen genres, tradities en culturele contexten en zo een eigen artistieke identiteit te ontwikkelen. Het panel concludeert dat het bijzonder kenmerk Muzikale Diversiteit wezenlijk verbonden is met het profiel van de opleiding en duidelijk zichtbaar is in de onderwijspraktijk, de eindwerken van studenten en de professionele positionering van afgestudeerden. Tegelijkertijd benoemt het rapport ontwikkelmogelijkheden, met name in het verder expliciteren van de relatie tussen muzikale diversiteit en de bredere maatschappelijke en stedelijke context waarin de opleiding opereert. Codarts geeft aan deze verbinding in de komende periode verder te willen versterken. Met de toekenning van het bijzonder kenmerk onderstreept Codarts haar positie binnen het Nederlandse en internationale muziekonderwijs als opleiding waarin uiteenlopende muzikale tradities niet naast elkaar bestaan, maar actief met elkaar in dialoog staan.
De opening werd gepresenteerd door de charismatische Gavin-Viano. Terwijl hij Codarts als een "dope, highly urgent place" omschreef, zorgde een grote witte bal met circusstudenten Malte Gerhardt en Benedikt Löffler voor een opvallend voorproefje van hun latere optreden. Gavin-Viano moedigde het publiek aan om contact te maken en buiten hun comfortzone te treden, wat de toon zette voor de rest van de avond. Het eerste optreden was van Sietske Oosterhuis, student Muziektherapie, die met haar werk 'In Time' de overgang van artiest naar muziektherapeut illustreerde. Haar performance benadrukte de therapeutische waarde van muziek en improvisatie om emoties te uiten en verbinding te creëren. Boodschap van kunst en expressie Vervolgens nam Renate Eringa, de voorzitter van het College van Bestuur, het podium. Met Nina Simone’s eerder genoemde visie in gedachten, nodigde ze het publiek uit om zich voor te stellen hoe het zou zijn geweest als ze in een andere tijd een passie voor circus, dans of muziek hadden gehad. En hoe de wereld er toen uitzag. Ook sprak ze over de waarde van naaktheid als integraal onderdeel van artistieke expressie en de veranderende perceptie daarvan. Renate moedigde aan tot openheid en het verkennen van de diepte van de kunsten in de huidige tijd. Tijdens haar speech dansten studenten over het podium, waardoor de boodschap van kunst en expressie tot leven kwam. De dansers kwamen terug in de voorstelling THEY, van Silke Kloostermann, afgestudeerde van de bacheloropleiding Docent Dans. Haar voorstelling combineerde zowel dans als spoken word en raakte diepgaande thema's aan zoals diversiteit, acceptatie en verandering in de samenleving. Energieke circusact Het duo Benedikt en Malte, Hand2Globe, keerde toen terug om het publiek te vermaken met een energieke circusact die hun vriendschap en de uitdagingen die daarmee gepaard gaan, centraal stelde. Ze brachten humor en dynamiek in hun act, wat zeer gewaardeerd werd door het publiek. Maciej Kuźmiński, choreograaf, docent en producent, verraste het publiek met zijn dansstuk 'Requiem', uitgevoerd door vijf dansers. De choreografie boeide het publiek negen minuten lang. Transdisciplinaire benadering van kunstonderwijs Vervolgens was het de beurt aan regisseur Arlon Luijten. Zijn preview van zijn documentaire bood inzicht in de totstandkoming van RASL, het Rotterdam Arts & Sciences Lab, een samenwerkingsverband tussen Codarts, de Willem de Kooning Academie en de Erasmus Universiteit Rotterdam. De film weerspiegelde het innovatieve karakter van RASL en benadrukte de transdisciplinaire benadering van kunstonderwijs. Explosieve finale De avond eindigde met een feestelijk optreden van het World Music Orchestra, bestaande uit 40 studenten van diverse muzikale achtergronden. Onder leiding van dirigent Jasper Staps brachten ze een reis door 55 verschillende muziekgenres, wat resulteerde in een explosieve finale. Na afloop nodigde Gavin-Viano alle aanwezigen uit voor een drankje en een dansje in de foyer. Het was een prachtige opening van het academisch jaar, belovend voor wat komen gaat!
