Vierdejaarsstudenten Docent Dans over stages in het buitenland

Anne, Isis en Svetlana vertellen ons hun ervaringen

Traditiegetrouw vertrokken de vierdejaarsstudenten van de bacheloropleiding Docent Dans in september op stage. Tijdens deze periode dompelen de studenten zich onder in het werkveld en krijgen zij de kans hun opgedane kennis en ervaring als danser en docent in praktijk te brengen. Hoewel het de afgelopen jaren als gevolg van corona lastig was om ver van huis stage te lopen, bleek er dit jaar meer mogelijk en dus stapte een aantal avontuurlijke studenten het vliegtuig in richting een exotische bestemming. Lesgeven, leren en dansen in een totaal andere cultuur én in een ander klimaat is spannend, uitdagend maar ook ontzettend leerzaam. Anne, Isis en Svetlana bemachtigden stageplaatsen in Panama en Tanzania en vertellen hierover in een kort verhaal en in een zelfgemaakte vlog.

Anne Slingerland over haar stage in Panama
Ik ben Anne Slingerland, een drieëntwintigjarige student Docent Dans. In september begon ik aan mijn stage in Panama. Ik heb twee maanden lang lesgegeven en gedanst in Panama-City. Via een community arts project in maart vorig jaar ben ik in contact gekomen met Programa Enlaces, een van de organisaties waar ik les ben gaan geven. Ik vond het geweldig om met de studenten te werken tijdens het project en wilde graag met ze blíjven werken, dus ik mailde deze organisatie en vroeg of ik vrijwilliger kon worden. Gelukkig zeiden ze JA en vertelden ze me ook over een ander programma, genaamd Programa Danzarea. Dit programma stond ook open voor vrijwilligers en was even enthousiast om mij uit te nodigen. Twee maanden lang mocht ik werken met de studenten van Enlaces en Danzarea. We speelden, onderzochten, leerden, groeiden en hadden heel veel plezier. Ik kreeg ook de kans om professioneel te dansen bij Fundacion Espacio Creativo (FEC). Hier leerde ik van fantastische dansers, in veel verschillende dansstijlen. Samen met een aantal dansers van FEC, heb ik opgetreden tijdens het PRISMA festival in oktober, in het Teatro Nacional.

Het hoogtepunt van deze stage was voor mij het lesgeven. Ik vond het geweldig dat mijn danslessen werden ervaren als een veilige plek waar studenten zichzelf konden zijn, de wereld konden ontdekken, en konden genieten en plezier hebben. Door hun open houding kon ik ook zelf op onderzoek uitgaan in de klas en mijzelf daardoor ontwikkelen tot een betere docent. Sommige dagen moest ik vijf uur lang lesgeven, in 30 graden en met een gezichtsmasker op, maar ik kwam altijd opgewonden en energiek thuis. De studenten gaven het dansleraarschap een nieuwe betekenis voor mij, als ik hen les gaf was ik zo trots om hun dansdocent te zijn.

Het stageverhaal van Isis van Gemert
Ik ben Isis van Gemert, 21 jaar en vierdejaarsstudent Docent Dans. In september vertrok ik voor in totaal 10 weken naar Tanzania, waar ik stage liep op twee verschillende plekken. Ik heb eerst voor een aantal weken, zes dagen per week, lesgegeven bij de non-profit organisatie Rafiki, in Bagamoyo. Dit is een plek waar kinderen na school komen om verschillende kunstvormen op uit te oefenen. Via dans, muziek, drama en beeldende vorming leren ze de wereld en zichzelf kennen. Ze leren ook over andere belangrijke dingen als hygiëne, voeding, milieu en de Engelse taal.  

Ik heb ook lesgegeven bij MUDA Africa. Dit is een driejarige professionele dansopleiding voor jongvolwassenen tussen de 18 en 27 jaar. Ze worden voornamelijk opgeleid in de stijlen contemporary dans en traditionele Afrikaanse dans. Verder krijgen ze les van verschillende gastdocenten in bijvoorbeeld club- en street-stijlen. 

Bij Rafiki hielp ik in de ochtend met verschillende taakjes. In de middag gaf ik twee uur les samen met mijn klasgenoot Svetlana. We gaven les in de stijlen modern en hiphop. In de avond trainden we mee met een traditioneel Afrikaans dansgezelschap genaamd Africulture. Zij trainden op dezelfde plek waar de danslessen van Rafiki plaatsvonden. 

Bij MUDA Africa begon ik de dag met het geven van een korte work-out aan de studenten. Dit deed ik om ze wakker te maken en aanwezig te laten zijn in hun lichaam. Vervolgens gaf ik ze les in de stijl contemporary. Ik gebruikte ook invloeden van andere stijlen zoals popping. Uiteindelijk werkten we toe naar een choreografie. Deze choreografie is opgevoerd op verschillende locaties in Tanzania. In de namiddag volgde ik traditionele Afrikaanse danslessen en in de avond deed ik verschillende kleine projecten of uitwisselingen van bewegingsmateriaal met de MUDA-studenten. 

Deze stage heeft mij ook als persoon veel gebracht. Ik heb geleerd om overal open minded in te gaan, om in het moment te leven en om te genieten van ieder moment. Ook heb ik geleerd om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor mijn proces en niet te wachten totdat een andere persoon me aanzet om actie te ondernemen. Als docent heb ik nieuwe manieren van werken ontdekt en ben ik sterker in mijn schoenen komen te staan. Ook ben ik als danser gegroeid en heb ik nieuwe kwaliteiten van mijn lichaam ontdekt via de traditionele Afrikaanse dans. Dit is iets wat ik zeker verder wil gaan ontwikkelen.  

Ik vind het lastig om aan te geven wat het absolute hoogtepunt was. Ik heb namelijk zonder twijfel genoten van ieder moment. Ik stond elke ochtend op met de gedachte dat ik weer ontzettend veel zin had in de dag en benieuwd was wat de dag me ging brengen. Het leven in Tanzania was, ondanks de soms primitieve omstandigheden, elke dag een feestje voor mij! Dit is ook een van de redenen dat ik van plan ben om volgend jaar terug te gaan. Ik ben verliefd geworden op de dans, muziek, cultuur en levensstijl.


Svetlana Willemen over haar ervaringen in Tanzania
Mijn naam is Svetlana Willemsen, ik ben 20 jaar en ik zit in het vierde jaar van de opleiding Docent Dans van Codarts. Ik ben voor mijn externe stage 10 weken samen met mijn klasgenoot Isis naar Tanzania gegaan om mij daar te verdiepen in de traditionele Afrikaanse dans, onderzoek te doen en om daar les te geven aan verschillende doelgroepen. 

De eerste drie weken mocht ik lesgeven bij de non-profit organisatie Rafiki in Bagamoyo. Dit is een naschools programma voor kinderen van 7 tot en met 18 jaar. Zij organiseren zes dagen in de week, voor een besloten groep kunstactiviteiten, zoals dans, muziek, acteren, dichten, schilderen. Hier hebben Isis en ik zes dagen in de week, elke dag 2 uur lesgegeven. Hier gaven wij hiphop lessen, contemporary lessen en we werkten naar een stuk toe. Ook deden wij hier andere taken voor de organisatie, zoals fruit halen op de markt, voorraad tellen, meedenken over verdere ontwikkeling binnen de organisatie en het meegeven van kennis aan de huidige docenten. In de avond konden wij meetrainen met het gezelschap
Africulture. Hier leerde wij de traditionele Afrikaanse dans. Ook gaven wij hen lessen en hierdoor ontstond er een interessante wisselwerking. 

In november mocht ik lesgeven bij de dansopleiding MUDA Africa in Dar es Salaam. Hier kunnen jongvolwassenen dans studeren met behulp van een beurs. Ik heb hen jazz en contemporary danslessen gegeven en we hebben naar een stuk toegewerkt. Dit stuk hebben ze ook mogen opvoeren bij de fundraising evenement van Rafiki. Elke ochtend gaf ik hier les en in de middag mocht ik deelnemen aan de Afrikaanse traditionele danslessen. In deze lessen zongen en dansten we volgens de originele tradities en werden we begeleid door live percussie. In de avond trainde ik met de studenten. Zij leerden mij dingen over hun cultuur, over nieuwe dansstijlen en ik deelde mijn kennis over bijvoorbeeld lesgeven, het maken van een choreografie en ik leerde hen dansstijlen die ze nog niet kenden zoals locking.

Een van de hoogtepunten van mijn reis is dat ik allerlei nieuwe dansstijlen heb geleerd die ik nog nooit in Nederland heb gedaan of zelfs nooit van had gehoord. Nieuwe dansstijlen die ik heb geleerd zijn: Salsa, Kizomba, Bachata, Amapiano, Bongo Flava, Gunboot en Afro House. Een groot hoogtepunt was ook dat mijn choreografie, die ik had gemaakt voor de Muda-studenten, werd getoond op een podium. Ze voerden het uit met zoveel energie en ik was echt heel trots op ze. Op deze dag zag ik ook de kinderen van Rafiki terug en de mensen van Africulture. Dit was een van de laatste dagen van onze reis en echt een mooi moment waarop alles weer samenkwam. 

Wat ik heb geleerd in Tanzania is dat lesgeven zonder dezelfde taal te spreken mogelijk is. Vooral de kinderen van Rafiki konden geen Engels spreken of verstaan en dan moet je jezelf toch duidelijk maken op een bepaalde manier. Daarbij is het inzetten van je lichaam heel belangrijk om uitleg te kunnen geven, maar ook om feedback en correcties te geven. Ik maakte ook gebruik van bepaalde materialen om bijvoorbeeld een bepaalde danskwaliteit of dynamieken duidelijk naar voren te laten komen. Ook heb ik geleerd om meer in het moment te leven, wat ik ook zeker meeneem naar Nederland.