Binnen bij Codarts of buiten op straat is een groot verschil

International Coming Out Day – 11 oktober
Interview met Joep Heijkoop

‘Een nare opmerking heb ik hier nog nooit gekregen. Er loopt zóveel rond,’ zegt Joep Heijkoop, tweedejaars Muziektheater. Hij draagt rokjes en jurken. En een parelketting. ‘Ik heb besloten naar school hakken aan te trekken. Dit is de plek waar dat kan.’ Maar als hij bij Codarts de deur uit loopt vervangt hij die hakken door sneakers en gaat over zijn jurk een lange jas.

‘”Ik ben gay of queer,” zeg ik niet. Ik wil niet in een hokje,’ zegt Joep. Toch vindt hij het goed dat de term LHBTQ wordt gebruikt. ‘Het is om uit te leggen. En elk mens heeft de behoefte om ergens bij te horen.’ Nu is het nog nodig om de aandacht te vestigen op die verschillende vormen van seksualiteit. Over een tijd hebben we het gewoon over mensen. 

Niks bijzonders

Vroeger hoorde hij nog weleens: ‘Wat heb jij nou aan?’, maar nu is vaak de enige reactie: ‘Wat leuk!’, als hij een knalroze broek aan heeft. Joep legt uit: ‘Als iemand zou zeggen: “Jij durft,” bij het zien van mijn outfit, dan maakt dat juist duidelijk dat ik er anders uit zie. Terwijl ik alleen maar denk: ik ben Joep en ik draag deze kleding. Niks bijzonders.’ Als het gaat over het omgaan met diversiteit vindt hij dat het bij Codarts ‘precies goed’ gaat. ‘Je moet er ook weer niet té veel aandacht op vestigen. Of het heel vaak benoemen. Bijvoorbeeld door te zeggen dat je hier honderd procent jezelf kan zijn. Dat zou ik overdreven vinden. Alsof je ergens aan moet voldoen.’ Hij lacht: ‘Dat ik mijn hakken móet aantrekken.’

‘Je moet er ook weer niet té veel aandacht op vestigen’

Nare dingen meegemaakt

De dertien minuten lopen van metrostation Maashaven naar zijn huis vindt Joep een hel. ‘Ik voel me daar heel onveilig. Ik ben dan heel erg gefocust op wat er om me heen gebeurt. In het verleden heb ik nare dingen meegemaakt. Ik ben een keer in elkaar geslagen.’ Boodschappen doet hij niet meer in zijn eigen buurt. Hij heeft geen zin meer in nare opmerkingen of om ‘tegen de schappen te worden geduwd.’

Hetzelfde

Gebruikt hij zijn LHBTQ-ness in zijn performances? ‘Soms schrijf en zing ik een normaal liefdesliedje en trek ik hele heftige kleding aan. Wat ik daarmee wil overbrengen is “ik ben hetzelfde als jullie.” Ik word ook verliefd en ik heb ook liefdesverdriet.’ Joep wil zijn publiek eraan laten wennen dat dingen anders kunnen, zodat de norm breder wordt. Buiten Codarts is hij daar niet mee bezig. ‘Daar wil ik geen risico lopen.’

Droomrol

Om te illustreren hoe fijn het is om jezelf te kunnen zijn vertelt hij over zijn coming out op zijn twaalfde. ‘Toen ik het op school vertelde werd ik wel echt iemand anders. Ik hoefde mezelf niet meer anders voor te doen. De mensen waar ik toen mee omging zijn daardoor nog steeds mijn beste vrienden.’ Muziektheater past goed bij hem. Hij wil spelen en zingen. ‘Mijn droomrol is Jamie in Everybody’s Talking About Jamie, over een jongen die drag queen wil worden.’

Tekst: Ilse Breget