Daggers of the Mind: Wat heb je over voor de roem?

Film afstudeerproductie Codarts Muziektheater op 19 juni online te zien.

De film Daggers of the Mind gaat op vrijdag 19 juni online in première. Deze muziektheater film, geïnspireerd op Shakespeare’s Macbeth, gaat over de angst van het falen. De groepsproductie is onderdeel van het afstudeertraject van vierdejaarsstudenten Muziektheater aan Codarts Rotterdam. Oorspronkelijk zou deze op 21 april in première gaan in het Maaspodium in Rotterdam. Nu de theaters gesloten zijn, is er gezocht naar een alternatieve manier om dit project toch een podium te geven. Wekenlang is er vanuit huis gerepeteerd voor een heuse muziektheaterfilm. Inmiddels zijn de opnames afgerond. Regisseur Robin Coops (31) en studente Donna-Jo Aarts (23) vertellen over de realisatie van deze performatieve film tijdens de coronacrisis. 

Tekst: Maud Tielemans

Creatieve oplossing

Tien vierdejaarsstudenten Muziektheater van Codarts Rotterdam gaan op 19 juni 2020 digitaal in première met hun eindejaarsvoorstelling Daggers of the Mind. Oorspronkelijk stond hun grote afstudeermoment gepland op 21 april 2020. Midden in het repetitieproces, na reeds drie weken van repeteren, uitproberen en materiaal verzamelen stak er een ‘onvoorziene storm’ op. De coronacrisis dwong hen om van koers te veranderen. Deze enthousiaste groep eindejaars studenten staat dan ook niet op de planken van een theater, maar is te bewonderen op het scherm!

Let op: Daggers of the Mind is op vrijdagavond 19 juni online te zien en wordt vanaf 19:30 vertoond met een inleiding en nagesprek met de creatives en studenten. Via deze link kunt u een gratis  kaartje ‘kopen’ voor de vertoning. Iedereen die zich heeft aangemeld ontvangt t.z.t. de screeningslink. Houd de website van de studenten en de socials van Codarts in de gaten voor informatie en extra vertoningsdata!

De film Daggers of the Mind

De studenten Muziektheater brengen namelijk Daggers of the Mind – the movie vol (eigen) teksten, popmuziek en materiaal uit de opera Macbeth van Verdi. Deze performatieve film vertelt het verhaal van de studenten zelf die auditie doen voor het stuk Macbeth wanneer fictie en realiteit langzaam door elkaar beginnen te lopen. De droom naar een succesvolle rol en een geweldige performance wordt een doel op zichzelf met desastreuze gevolgen… Hoeveel elleboogwerk zetten de studenten in om hun doel van faam te bereiken?

“We stellen in het stuk de vraag hoe je met deze druk omgaat: de angst van het falen. Het gaat over de prestatiemaatschappij waarin depressie een van de grootste ziektes is. Het is iets wat we in onze generatie vaker zien terugkeren.” Robin Coops, regisseur.

De realisatie van de nieuwe vorm van het afstudeerproject vroeg heel wat aanpassingen van cast en crew. Er werden pakketten gemaakt om thuis eigen opnamestudio’s te creëren, de scripts moesten op de post en castleden stonden opeens zelf te timmeren aan decorstukken. Online ZOOMlessen, WhatsApp-groepen vol feedback, nachtshoots en camerastanden uittesten stonden allemaal op het programma. Momenteel zitten de opnames erop en wordt achter de schermen onafgebroken gemonteerd.

Nieuwsgierig? Houd vrijdagavond 19 juni vrij voor een echte muziektheater-filmavond en kijk eens op www.daggersofthemind.nl. De studenten houden vanaf het begin van het proces deze website bij, waarop ze updates van het maakproces plaatsen, maar ook hun gedachten delen over deze periode en andere leuke extra’s. Zoals onderstaande vlog van Lotte Pierik, waarin zij haar slaapkamer omtovert tot set voor de filmopnames.

Beeldmateriaal: Build a set with Lotte:

De studenten werden in het hele proces vakkundig begeleid door regisseur Robin Coops, choreograaf Pim Veulings en muzikaal leider Mony Wouters. De muziek wordt verzorgd door Carlo van der Put en David Schwarz. De cast bestaat uit de studenten zelf: Donna-jo Aarts, Iris Bakker, Willemijn Böcker, Judith Boesen, Dominique de Bont, Callina Knapmann, Lotte Pierik, Quinten De Smedt, Ayla van Summeren, en Maaike Wijntje. Studente Sterre Verschoor doet wegens haar stage bij Annie de Musical niet mee aan het project Daggers of the Mind.

Van woonkamer naar opnamestudio

Ik sprak met regisseur Robin Coops (31) en studente Donna-Jo Aarts (23) over de realisatie van deze performatieve film. Robin Coops is een multidisciplinaire artiest die geïnteresseerd is in de spanning tussen controle en het loslaten ervan. Hij kijkt hoe we gestuurd worden door politiek, technologie en sociale systemen. Nieuwe technologie speelt daarbij een grote rol. Studente Donna-Jo is een intuïtieve, energieke speler met een goed gevoel voor timing.

Hoe zag het oorspronkelijke plan voor jullie eindvoorstelling Daggers of the Mind eruit?

ROBIN: De opdracht van de vierdejaars Muziektheater studenten was om samen een bestaande of nieuwe voorstelling te maken. Ik ben gevraagd om het project te begeleiden en had een voorstel en een thematiek die ik wilde voordragen. De prestatiemaatschappij waarin je jezelf voortdurend moet presenteren ten opzichte van de buitenwereld stond voor mij centraal. We stellen in het stuk de vraag hoe je met deze druk omgaat: de angst van het falen. Daarin hebben we de relatie gezocht met MacBeth en hoe die fictieve wereld realiteit kan worden.

Wat ging er door je heen toen je hoorde dat de eindvoorstelling niet door zou kunnen gaan?

DONNA-JO: Ik had nog niet meteen door dat de situatie zo heftig was. Ik merkte dat iedereen na een week onrustig begon te worden. Het besef dat het over de laatste voorstelling met je klas gaat. Die voorstelling heeft voor ons heel veel waarde. Ik was vooral bang dat er geen alternatief zou komen. Ik dacht misschien moet ik straks wel gewoon een verslag schrijven [lacht]. Vanuit die motivatie werd er hard gewerkt aan een nieuw idee.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om een film te maken als alternatief van de theatervoorstelling?

ROBIN: Als team hebben we een alternatief gepresenteerd, omdat we vonden dat er iets moest komen waarin ons werk en de productie alsnog goed gepresenteerd kon worden. De spelers studeren af en daar moest, ongeacht de situatie, een goede plek voor komen. Om af te wijken van het originele toetsplan is ook lef nodig vanuit de school. We moesten alles van een afstand organiseren en realiseren.

DONNA-JO: Het was iets heel anders dan waar we oorspronkelijk voor worden opgeleid: live performen. Ik realiseerde me in het begin ook niet hoeveel erbij zou komen kijken. De eerste twee weken hebben we dan ook vooral zitten zoeken hoe we alles organisatorisch zouden aanpakken. Het hele project werd op slag veel technischer. Ik heb heel anders leren kijken. Als speler vond ik dat soms best lastig. Je bent zoveel bezig met de technische kant. Gelukkig kwamen we vorige week, bij het opnemen van de definitieve versies, eindelijk toe tot spelen.

Jullie moesten officiële toestemming krijgen van de examencommissie om deze nieuwe vorm aan jullie project en afstudeervoorstelling te geven. Welke facetten van het project hebben jullie daarvoor in de verf gezet?

ROBIN: De vorm sloot in eerste instantie al heel goed aan bij de thematiek. Namelijk een groep mensen die afstuderen die allemaal op het punt staan een harde kritische wereld te betreden. Voor mij was het heel belangrijk, na de drie studies die ik zelf al afrondde, dat er een plek voor je is wanneer je afstudeert. Daar hebben we dan ook voor gevochten bij de examencommissie en een van de eerste stappen hierin was onze eigen website die vanaf het begin al te volgen is. Deze is door studenten zelf gemaakt en ingevuld.

Jullie bouwden daarnaast ook elk een eigen opnamestudio in je kamers. Hoe ging dat in zijn werk?

DONNA-JO: De meeste mensen kregen van school zwarte doeken en gingen uitzoeken hoe ze dat konden ophangen. Ik had het geluk dat mijn ouders, bij wie ik nu verblijf, twee haken hadden waaraan dat makkelijk kon. We werkten ook met microfoon, bouwlampen en camerastandaards die geleverd werden door school. Een echte dankjewel aan Inge den Adel hiervoor. Zij doet de productie en is rondgereden, tot in Amsterdam, om alles bij iedereen af te leveren.

Wanneer gaat de film in premiere en waar kunnen mensen hem bewonderen?

ROBIN: Op vrijdagavond 19 juni 2020 vindt de eerste vertoning plaats. Het is de bedoeling dat je vanuit huis een echte avond ‘uit’ kan beleven, met een voorgesprek en nagesprek met de makers en studenten, net als vaak in het theater. Je kan je hier al aanmelden om deze link te ontvangen! Met deze voorbereidingen en met eventuele andere vertoningsmogelijkheden zijn we nog volop bezig.

Waarom zouden mensen deze film moeten gaan zien?

ROBIN: ‘Hoeveel ellebogen werk moet je doen?’. Die thematiek is heel actueel. Het gaat over de prestatiemaatschappij waarin depressie een van de grootste ziektes is. Hopelijk hebben wij dit fenomeen kunnen vertalen én kunnen bevragen op een speelse en muzikale manier. Hopelijk is het werk daarnaast interessant voor andere makers, van welke achtergrond dan ook, om deze vorm en werkwijze te zien.  

DONNA-JO: Ik vind het heel eng om nu af te studeren. Daar komen emoties als angst maar ook falen heel erg bij kijken. Dat is letterlijk waar de productie over gaat.

Waar zijn jullie het meest trots op in dit project?

ROBIN: Op de studenten van Muziektheater en het hele team. Whatever comes out!

DONNA-JO: Je kan je bijna niet voorstellen hoe hard er gewerkt wordt. Je voelt zoveel liefde en tijd en dat ga je voelen in de film. Daar ben ik trots op.