Ontmoet onze studenten: Matthijs

Ontmoet_onze_Studenten_Matthijs_RijsdijkWie? Matthijs Rijsdijk (25)
Uit? Oud Gastel, Nederland
Studeert? Muziektheater
Jaar? Vierde
Wat?  Was een van de circa 40 studenten en alumni die optraden tijdens het kerstdiner in het stadhuis van Rotterdam, een cadeau van Codarts aan de stad

Kerstdiner in het stadhuis… Vertel!
“Het is inmiddels traditie dat Codarts tijdens het kerstdiner van het college van B&W en de gemeenteraad van Rotterdam, inclusief genodigden ruim 150 personen, tussen de vier gangen door optredens verzorgt. Alle disciplines – muziek, dans en circus – doen mee, met veel crossovers. De regisseur, Arlon Luijten, heeft mij gevraagd als MC ofwel Master of Ceremonies. Daarnaast trad ik op met de Saturners – het muziektheatercollectief dat ik vorm met jaargenoten Jip Warmerdam en Veronique Post – en zong ik twee liederen: Giants in the Sky uit Into the Woods van Stephen Sondheim en Toch hou ik van je, Rotterdam van Gerard Cox. Leuk om te doen? Héél leuk! Echt wel.”

Muziektheater is niet de eerste opleiding die je doet?
“Klopt. Hiervoor heb ik Taal- en Letterkunde gestudeerd aan de Vrije Universiteit Brussel. Ik kon goed leren en als een soort automatisme ben ik naar de universiteit gegaan. Ik had toen nog niet zo veel met theater, en was er ook niet echt mee in contact gekomen, tot ik op de universiteit lid werd van de musicalvereniging. En dat vond ik zó leuk! In m’n vrije tijd ging ik in Brussel zang- en danslessen volgen. In m’n laatste jaar daar ben ik audities gaan doen, ook bij Codarts. En tot m’n grote geluk werd ik aangenomen! Nog nooit in m’n leven was ik zo blij geweest. Tot op de dag van vandaag ben ik heel blij dat ik hier terecht ben gekomen. Ik ben zeer te spreken over de school en de muziektheateropleiding. Al tijdens de auditie – vier ronden in drie maanden – vond ik het hier erg leuk. Kennelijk zag de auditiecommissie een ontwikkelbaar talent in me. Nou, ze hadden gelijk, haha. Ondanks de hoge eisen die de opleiding stelt, ben ik er nog steeds. Gelukkig.”

Je noemde net het muziektheatercollectief Saturners…
“Ja. Met die twee dames – Jip en Veronique – heb ik een persoonlijke klik en we delen dezelfde interesses. De meesten van onze jaargenoten zijn vooral geïnteresseerd in het uitvoeren van bestaand musicalmateriaal. Wij creëren zelf en spelen ons eigen muziektheater. Daar hopen we ook na dit schooljaar – als we zijn afgestudeerd –mee door te gaan. We stonden al meerdere malen als collectief op de planken tijdens voorstellingen van school, waaronder Show & Tell. En afgelopen zomer hebben we opgetreden in de Laurenskerk. Heel leuk is dat we, eind vorig schooljaar, het eerste Hans Cassa Stipendium à € 1.000 hebben ontvangen. We kregen dit stipendium, dat mogelijk is gemaakt door de Stichting Vrienden van Codarts, omdat we ons, geheel naar de ambities van de opleiding, bewegen tussen de uitersten ‘musical’ en ‘experimenteel muziektheater’. Mooi toch?!”

Wat is je favoriete plek in Rotterdam?
“Ik heb een paar dingen in m’n hoofd… De Erasmusbrug, de Kop van Zuid, het water; dat gebied. Ik ga graag met vrienden en vriendinnen naar LantarenVenster. Op de fiets, ik doe alles op de fiets – ik woon in West, op de Nieuwe Binnenweg. Als ik over de Erasmusbrug rijd, voel ik me echt Rotterdammer. Zeker ’s avonds. Het licht, de wind, het verkeer, het water. Dan denk ik: ‘Wat is Rotterdam ook móói.’ Een wereldstad. Wereldsteden, daar houd ik van. Het tegenovergestelde van Oud Gastel dus, haha. En verder kan ik de Euromast noemen. Dit wordt een superglad verhaal… Ik woonde al bijna vier jaar in Rotterdam, maar was nog nooit op de Euromast geweest. Tijdens de afgelopen Wereldhavendagen is het er eindelijk van gekomen. Samen met een vriend, mijn huidige partner, ging ik er heen. Toen we in de mast waren, vroeg hij me of we nu écht samen zijn. Het was avond, vuurwerk, het uitzicht, ieder een glas Cava… Ja, dat was mooi.”

Codarts is voor mij…
“…de plek waar ik m’n grootste dromen heb doen uitkomen. De leiding en de docenten van de opleiding hebben me vanaf het begin aangemoedigd om me te ontwikkelen zoals ik me wilde ontwikkelen. Ik ben zo dankbaar dat deze school er is voor mij. Toen ik auditie wilde doen, dacht ik: ‘Het is te laat.’ De school zei: ‘Het is niet te laat.’ Ik weet nu al dat ik heel emotioneel ben als ik hier straks wegga.”

Matthijs_Peggy_de_Haan