“Spelen op het Sziget Festival was een enorme eer”

Als elfjarig jongetje ging hij samen met zijn vader naar een concert van Johnny Winter, in Paradiso. Voor hem was het meteen duidelijk. “Ik werd helemaal omver geblazen. Er zat zoveel power en emotie in die muziek dat ik dacht: dit wil ik ook.” En zo geschiedde. Deze zomer studeert Leif de Leeuw af aan Codarts Pop.

Op zijn veertiende wint hij als een na jongste deelnemer de Sena Young Talent Guitar Award. “Het was bizar om te ervaren wat ik kon bereiken met gitaarspelen. Daarna had ik de smaak écht te pakken.” Op zijn vijftiende gaat De Leeuw door Nederland touren met de Amerikaanse bluesrock gitarist Sonny Hunt, nadat hij werd gescout tijdens de Sena Young Talent Guitar Award. “Dat was geweldig. Omdat je tourt met een Amerikaan gelooft iedereen je. Ik leerde superveel en deed goede podiumervaring op.”

Na zijn tour met Hunt is het tijd om verder te studeren, en in heel veel bandjes te spelen. Op zijn achttiende wint hij nóg een keer de Sena Young Talent Guitar Award. Op dat moment heeft zijn band, Leif de Leeuw Band (waar ook Codarts-student Tim Koning deel van uitmaakt), al een behoorlijke naamsbekendheid. En afgelopen zomer nam die naamsbekendheid een wel heel grote sprong. “We speelden eind augustus op het Sziget Festival. Dat was helemaal te gek. Het vette is: op het Sziget Festival zijn allerlei genres vertegenwoordigd; latin, hard rock, pop, techno – er is voor ieder wat wils. Wij vonden juist daarom het een des te groter compliment dat mensen die niet perse grote bluesrock liefhebbers zijn, helemaal uit hun plaat stonden te gaan op onze muziek. Echt een onwijze eer.”

Op het Sziget Festival speelden ze nummers van hun eigen plaat en EP, waar ze de afgelopen jaren met veel plezier en toewijding aan hebben gewerkt. En het resultaat mag er zijn.“Met name de laatste drie nummers op de plaat vind ik erg tof: Leelah 1,2 en 3. Leelah 1 en 2 gaan over de zelfmoord van de Amerikaanse transgender Leelah Alcorn. Nummer 3 gaat over de gevolgen van die zelfmoordactie voor de Amerikaanse politiek. Onze zangeres en gitariste Britt Jansen is zelf transgender. Daardoor krijgen die lyrics een bepaalde lading. Ik vind het geweldig als wij als muzikanten er vervolgens in slagen dat gevoel over te brengen op het publiek. Het is heel vet om te zien dat je een publiek kan meenemen in zo’n emotie.”

Komend jaar duikt Leif de Leeuw Band opnieuw de studio in om een plaat te gaan maken. “Dit keer willen we meer compacte songs. Ik luister graag naar bands als Fleetwood Mac; die zijn meester in doseren. Geen enkel nummer bevat een seconde te veel. Dat streef ik met mijn band ook na. Daarnaast ben ik Pedal Steel,een tiensnarig instrument, aan het leren spelen. Ik vind het leuk om naast de Leif de Leeuw Band meer te gaan experimenteren met country muziek en americana.”